Το Pulse στο Θέατρο Κωφών Ελλάδος…

Άποψη

Χειμωνιάτικο απόγευμα Παρασκευής και ξεκινήσαμε να πάμε σε μια πιο ιδιαίτερη από τις μέχρι τώρα γνωστές σε μας παραστάσεις. Βρεθήκαμε στο Θέατρο Κωφών Ελλάδος για να παρακολουθήσουμε «Το νησί των Σκλάβων» του Μαριβώ και να γνωρίσουμε από κοντά τα παιδιά που ανεβάζουν την παράσταση και κάνουν βασιζόμενοι μόνο στις δυνάμεις τους, αυτή την αξιέπαινη προσπάθεια. Ο δρόμος και το κτίριο η αλήθεια είναι πως δεν είχε τίποτα που να θυμίζει χώρο θεάτρου, μέσα στα στενάκια του Ψυρρή. Όταν μπήκαμε στο χώρο μας εντυπώθηκε η συνύπαρξη δύο κόσμων: των κωφών και των ακουόντων με κυρίαρχο το στοιχείο της νοηματικής, πολύς κόσμος γνώριζε και μιλούσε τη νοηματική.
Η παράσταση ξεκίνησε με νοηματική και πολύ γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι η διανομή ρόλων είναι διπλή με ζευγάρια ακουόντων και κωφών προσαρμοσμένα πάνω στο έργο.
Γνωρίσαμε νέους ανθρώπους γεμάτους όρεξη για δημιουργία και αγώνα, αγάπη για την τέχνη και λαχτάρα για επικοινωνία. Όλα τα παιδιά ήταν γεμάτα χαμόγελα και επιθυμία vα μοιραστούν τις σκέψεις τους… Επιτεύχθηκε μια σπάνια σύζευξη κόσμων μέσω της διερμηνέως η οποία ασταμάτητα μετέφραζε τα λόγια όλων. Πράγμα που σε άλλη περίπτωση θα ήταν δύσκολο έως ακατόρθωτο.
Μάθαμε πως η νοηματική είναι μια γλώσσα μη αναγνωρισμένη στη χώρα μας, πως το θέατρο κωφών πλέον συντηρείται και λειτουργεί καθαρά από το μεράκι και το υστέρημα των παιδιών. Πόσο δύσκολη καθιστάται η επικοινωνία και ποιοι παράγοντες ευθύνονται για αυτό.
Ένα εγχείρημα που μας ενέμπνευσε και μας κινητοποίησε ακόμη περισσότερο…Το οποίο αξίζει την υποστήριξη του κόσμου, την προσοχή και την ενίσχυση των κρατικών φορέων!